Erdal Çolak

Gazeteci-yazar-akade​misyen. Konya’nın Cihanbeyli ilçesine bağlı Kuşça kasabasında 1975’te doğdu. İlk ve ortaöğretimini Konya’da tamamladı, 1996 yılında başladığı Selçuk Üniversitesi İletişim Fakültesi’ndeki üniversite, daha sonra Danimarka Kraliyet Okulu’nda (İVA) Copenhagen (The Royal School of Library and Information Science) Kütüphanecilik bölümünde tamamladı. Kütüphanenin Kültüre Etkisi ve Bilginin Bilimselliği üzerine doktora yaptı. Danimarka The Union Press Associat​ion IPC yönetim kurulu üyesi, uluslararası basın yayın kartı sahibi. Kişisel gelişim alanında eğitimler aldı. Psikoterapi Eğitimi sertifikası, Yaşam Koçluğu ve NLP (Zihinsel ve Dilsel Programlama) konusunda diploma sahibi. ”Sonsuzluk İle Hiçlik Arasındaki İnsan” adlı deneme kitabı Dancaya, ”Yalnızlık Aşktır; Yalnızlık, Yokluğun, Hiçliğin Şiirleri” kitabı”. ”Loneliness Is Love” adıyla İngilizceye çevrildi. ”Yüreğim Sensizliğim”, ”Yalnızlık Aşktır”, ”Ben Sana Değil Kendime Geç Kalmışım” adlarında şiir kitapları var. Danimarka’da yaşamaktadır.
Takip et:
217 Makale

İnsanın “nefret” dozu

Hayvanlar ve bitkiler nefret etmez. Aslan bir antilopu boğarken ondan nefret etmez. Kurt sürüye daldığında içinde öfke yoktur,…

Herkesi sevemezsin

Son yıllarda sıkça duyduğum bir söylem var: "Herkesi sev." İlk bakışta kulağa erdemli, barışçıl, vicdanlı bir çağrı gibi…

Düşünen insan tehlikelidir

Çocuğu, kadını, hayvanı, doğayı, ağacı, denizi, adaleti, ahlakı, inancı, insanlığı, umudu, geleceği, vicdanı öldürüyorlar. Bütün bunlar olup biterken…

“Kara kara” düşünmek

Onca renk varken neden kara kara düşünür insan? Oysa dünya her sabah yeni bir renkle uyanır, gökyüzü maviyi,…

Mızraktan yapay zekâya

Thomas Hobbes bir cümlede özetlemişti kendi varoluşunu: "Sevgili annem ikiz doğurdu, beni ve korkuyu." Bu sadece bir filozofun…

Şiddet soruyu yasaklar

Şiddet gürültülüdür. Fakat arkasında hep bir sessizlik bırakır. Paradoksu budur. En çok bağırdığı yerde en az kelime kalır.…

Doğanın sessiz anayasası 

Hiç bir dağın eteğinde, ufka doğru uzanan geniş bir ovada yürüdünüz mü? Ben bu yaz öyle bir yerde…

“El âlem”in penceresi

İnsan, dünyaya kendi sesiyle gelir; ama çoğu zaman başkasının şarkısıyla yaşar. Kendi gözüyle doğar aslında. Tertemiz, hiçbir ön…

Nereye bu gidiş?

Tren ağır ağır ilerlerken cam kenarında oturuyorum. Dışarıda karanlık, ışıkların içinde kaybolmuş şehirler ve istasyonlar geride kalıyor. Birkaç…

Çağımızın en sessiz duygusu

İnsan artık dünyada “bulunmuyor”; dünyaya bırakılıyor. Ne tam anlamıyla yaşayan bir özne ne de yalnızca pasif bir nesne……

Algı ve ötekileştirme üzerine

Doğada hiçbir canlı tamamen yalnız yaşamaz. Her canlı, bir şekilde kendisini çevresinden ayırır; yaşam alanını korur, kaynaklarını savunur…

Az okuyan çok konuşan

Kime sorsam, en son okuduğu kitap ya da kitap okuyup okumadığı sorusuna benzer cevaplar veriyor: “Okumuyorum.” Sebebini çoğu…

“Kendim ettim kendim buldum”

İnsanlık tarihi boyunca çağlar değişti. Taş baltaların yerini akıllı telefonlar, mağaraların yerini gökdelenler aldı. İnsan, toprağın üzerinde yürüyen…

Yarım kalan hayatlar

Modern insan artık gökyüzüne bakmıyor; çünkü gökyüzünün hikâye atılabilir bir filtresi yok. Başını kaldırmıyor ama ekran parlaklığını sonuna…

Doğanın aynası insan

İnsan doğaya ne kadar da benziyor… Bu konuyu düşündükçe, insanın aslında doğadan ayrı bir varlık olmadığını, tam tersine…