Diğer diller gibi Türkçe de yaşayan bir dil, halkın benimsemediği ya da kuşak farkı nedeniyle az kullanılmaya başlanan bazı kelimeler önce yavaş yavaş unutuluyor, sonra tarihe karışıyor; buna karşılık, özellikle hızlı teknolojik gelişmeler nedeniyle dile sürekli yeni kelimeler katılıyor.
Fikriyat.com artık hemen hemen hiç kullanılmayan hatta belki sadece ileri yaşlı kuşaklar tarafından bilinen 50 kelimeyi hatırlatmış:
Aysar: Ay’ın etkisiyle huyunun değiştiği sanılan kimse.
Babayani: Dış görünüşe ve gösterişe önem vermeyen, görmüş geçirmiş, babacan insanlar için kullanılan bir sıfat.
Bambıl: Büyük cins arı.
Banım: Yağlı, salçalı ve sulu yemek.
Basübadelmevt: Yeniden canlanmak.
Çakıldak: Olgunlaşmamış meyve
Cavşırı: Aykırı, ters.
Çilemek: Yağmur serpintisi.
Çul çürüten: Kaygısı olmayan, rahat kişi.
Dilhun: İçi kan ağlayan.
Feveran: Birdenbire öfkelenme.
Güzeşte: Zaman bakımından geçmiş, geride kalmış.
Haddizatında: Esasında, aslında.
Hissikablelvuku: Olacakları önceden hissetmek, tahmin etmek.
Hodbin: Yalnız kendini düşünen, kendi çıkarlarını herkesinkinden üstün tutan kişi.
Lafügüzaf: Beyhude, faydası olmayan söz.
Mahşer midillisi: Ortalık karıştıran kimse, fitneci, kısa boylu.
Meyus: Karamsar, umutsuz, mutsuz.
Mübrem: Vazgeçilmez olan, acele yapılması lüzumlu bulunan.
Müşkülpesent: Çok dikkat ve özenle davranan veya böyle davranılmasını isteyen kimse.
Namütenahi: Ucu bucağı olmayan, sonsuz, sınırsız.
Perdebîrun: Utanmaz, edepsiz konuşan.
Tecessüs: Belli etmeden kendini ilgilendirmeyen şeyleri öğrenmeye çalışma.
Tufeyli: Başkalarının sırtından geçinen kişi.
Tumturak: Gerekli olmadığı halde, kulağa hoş gelen, gösterişli sözcükler kullanma.
Ülger: Kadife, şeftali gibi meyvelerin üzerinde bulunan ince tüy.
Vaveyla: Çığlık, yaygara, feryat.
Zeyrek: Uyanık, akıllı, güçlü hafızalı kişi.
Yazının tamamını okumak için tıklayın
İlgili yazılar:
***
Medya Günlüğü sosyal medya hesapları:
