Şanlı mı olmalı şöhretli mi?
Şanı şöhreti bir yana bırakıp da itibarlı mı olmalı?
Olmalıdan başladık.
“Ol”dur bunun kökü kökeni, hayır Allah/tanrı ol dedi de oldu/oldum anlamında değil.
Bütün canlılar gibi insan da bir doğumla başlar hayata ve doğduktan sonra başlar ya da başlayamaz insanın kendini oldurması.
Hep sorarlardı büyüklerimiz biz çocuklara, çocukken biz. “Ne olacaksın büyüyünce” diye. Çocukluk zamanımızda bizim en revaçta “pilot olacam” cevabıydı.
“Uçak uçuracam” diye bir cevap hiç aklımıza gelmezdi ve zaten pilotluğun da ne menem bir şey olduğunu bilmezdik biz çocuklar ve sezmiştik fakat en hoşa gidecek cevabın pilot olduğunu.
Sıralayacaksam doktor ve öğretmen pilottan hemen sonra gelirdi.
Hastaları sağaltmak cevabı aklımıza gelmezdi, öyle düpedüz doktor, düpedüz öğretmen derdik.
Hayvan güdene çoban dendiğini ve çobanlığın da çok önemli bir iş olduğunu çok sonra öğrendik de bugün hayvancılar birliği başkanı ve yönetim kurulu üyeleri evlatlarının öğretmen olmasını istiyor, neden acaba diye sormadan kendi kendilerine.
Ve cahil kaldık ey halkım affetme bizi desem iki nedenle çullanılacak üstüme.
Önce, “sen bize cahil dedin” diye ve “iki öğretmen olsun evladı çoban, sığırtmaç olmasın istemek cahillik değil kültürlülüktür” diye sonrasında.
Böyle yazarım ben okumak ve anlamak zahmet ister.
Zahmet istemeyen tek meslek vardı eskiden, vekil olmak, şimdi yeni meslekler de türedi.
Sendikacı olmak mesela hiç zahmet istemez (bir tek Mehmet Seyis suyu toprağı çiçeği bol olsun. O ter döker fikir geliştirirdi üyeler için ) diğer bütün sendikacılar için (umarım Hak-İş sendikası yöneticileri aday olmaz seçimlere) sendika vekillik için bir sera vazifesi görür.
“Ne olacaksın” yanlış bir soru olarak soruldu hep.
Doğru soru, “ne yapacaksın” olmalıydı.
***
Medya Günlüğü sosyal medya hesapları:
