Yılbaşı geceleri genellikle rakamlarla konuşur. Hangi yıldız nerede sahne aldı, kaç bin dolarlık anlaşma yapıldı, hangi şehir “kazandı?…”
Ama bazı geceler vardır; hesabı parayla değil, anlamla tutulur. Maya Diab’ın 2026’ya Hatay’ın İskenderun ilçesinde girişi tam olarak böyle bir geceydi.
Lübnan pop müziğinin en büyük ikonlarından biri olan Diab’ın yılbaşı programını Körfez’in vitrini sayılan Dubai yerine İskenderun’da yapması, başlı başına güçlü bir tercihti. Üstelik bu tercih, bol sıfırlı Körfez tekliflerinin masada olduğu bir dönemde geldi. Yani mesele, “yer bulamamak” ya da “program boşluğu” değil; bilinçli, duygusal ve sembolik bir karardı.
Nitekim bu kararın yankısı yalnızca Türkiye’de değil, Orta Doğu magazin basınında da şaşkınlık yarattı. O kadar ki, Arab Wood gibi bölgenin önde gelen magazin platformları bile Diab’ın yılbaşı konserinin İstanbul’da düzenlendiğini sandı ve haberinde “Maya yılbaşı gecesinde İstanbul’u ateşe verdi” başlığıyla verdi. Oysa sahne İstanbul’da değil, Hatay İskenderun’daki Ramada Otel’deydi. Bu hata bile aslında çok şey anlatıyor: Orta Doğu basını, böyle bir yıldızın yılbaşında Hatay’da sahne alabileceğine ihtimal vermiyordu.
Ama sahne oradaydı. Salon doluydu. İlgi yoğundu. Ve İskenderun, yılbaşı gecesi Orta Doğu pop kültürünün merkezlerinden biri hâline geldi.
Bu noktada Hatay’ın sembolik anlamını hatırlamak gerekiyor. Hatay yalnızca bir şehir değil; Levant dünyasının Türkiye’deki en canlı uzantılarından biri. Arapça ile Türkçenin, farklı mezheplerin, farklı hafızaların yüzyıllardır yan yana yaşadığı bir coğrafya. Lübnanlı bir sanatçının sahneyle “doğal” bağ kurabileceği ender yerlerden biri. Diab’ın Haziran ayında İskenderun’da verdiği konserin ardından yaşadığı duygusal temas da bu bağın tesadüf olmadığını göstermişti. Yılbaşı tercihini belirleyen ana unsur da tam olarak buydu.
O, Arap dünyasında yalnızca bir pop yıldızı değil. Sahne diliyle, estetik duruşuyla ve popüler kültürdeki ağırlığıyla bir dönemi temsil ediyor. “Orta Doğu’nun Shakira’sı” benzetmesi kulağa klişe gelse de, onun sahnedeki enerjisini ve toplumsal karşılığını anlatmak için hâlâ en pratik tanım. Arap Moda Konseyi tarafından “Arap Dünyası Moda İkonu” seçilmiş, sosyal medyada milyonlara ulaşan, popüler kültürün merkezinde duran bir figürden söz ediyoruz. Böyle bir ismin yılbaşı gecesinde Hatay’da sahne alması sıradan bir organizasyon değil.
Sanatçı da bunun farkında. Konserin ardından Instagram hesabından yaptığı paylaşımda, 2026’ya Türkiye’de “unutulmaz bir geceyle” girdiğini vurguladı. Paylaşıma eklediği karelerde Türkiye vurgusu özellikle dikkat çekiciydi. Bu, geçiştirilen bir teşekkür mesajı değil; bilinçli bir pozisyondu.
Elbette bu tablonun arkasında organizasyon tarafını da anmak gerekir. Böylesi büyük bir ismi Hatay’a taşıyan ekip, yalnızca bir yılbaşı programı yapmadı; aynı zamanda kültürel bir temas alanı açtı. Daha önce İstanbul’da İbrahim Tatlıses ile aynı sahneyi paylaşmaları da bu temasın başka bir boyutuydu. Tatlıses, Orta Doğu pop listelerinin zirvesinde olmayabilir ama bölgesel müzik hafızasında hâlâ güçlü bir isim. Bu iki figürün aynı sahnede buluşması, Türkiye–Levant hattındaki kültürel akışı canlı tutan sembolik anlardan biriydi.
Sonuçta bu hikâye, bir konser haberinden ibaret değil. Seyirciyle kurulan sahici bağın, bazen en yüksek bütçeli tekliflerin bile önüne geçebildiğini gösteren bir örnek. Ve belki de daha önemlisi, Orta Doğu’nun yalnızca krizlerle, çatışmalarla değil; müzikle, sahneyle ve duygusal temaslarla da konuşulabileceğini hatırlatan güçlü bir işaret.
İskenderun’daki o sahne, yılbaşı gecesi sadece yeni bir yıla değil, başka bir ihtimale de kapı araladı. Bu da, kolay kolay küçümsenecek bir detay değil.
***
Medya Günlüğü sosyal medya hesapları:
