Gece yatma zamanına yakın, “artık bu saatten sonra kimse gelmez, ben de bir yere gitmem” deme saatimde pijamalarımı giyip, başımı yastığa koymaya hazırlanıyordum ki kapı çaldı. İnsan ister istemez geç vakitte kapı çalınınca endişeleniyor. Kim ola ki diye göz deliğinden dışarı baktım: Bizim yan padiyezddeki yani bir sonraki apartman girişinden komşumuz Azeri Hüseyin. Kapıyı açtım. … Stalin ve komşunun çorabı!.. okumayı sürdür