İç denizim...

İç denizim...

4 Nisan 2019 Perşembe  |   Köşe Yazıları

Sarıydı, al mor 

Alı al, mor moru, şimşeklenen bütün nüanslarında yeşilin de maviye çakan. 

Yapraktı dal kök. 

Dağdı da estiği kadar,  bulut bulut yağmur yüklü, aktığı kadar suydu, çoşkun dingin, çöldü cam kırılgan 

Günlerden bir gündü 

Çocukluğum, kuşluk vakti ve uçurgan ikindisi, yaz akşamı da dolunay gecesi. 

Aydı aydan ay. 

Nisan, sanki aprıl da yennar, eylül sonra. 

Serin, akan kaynağından dokunup bileğime de şakıyıp uçan 

İki eden beni birken 

Çoğalan ve çoğaltan. 

Boy veren başaklar, açmaya hazır rengini tomurcuk. 

İlle de karanfil, hercai menekşe, ıtır ve nane 

Kendini yazan kendine, günden güle ve şiire 

Şarkı olup çoğalan. 

Kimdim ben diye sormadan yaşayan 

Yaseminle açıp erikle çiçeklenen 

Dal ucu bileğimde 

Ve gerilmiş yay 

İnen dağı tay 

Ve korsan  

İç denizimde