Gazeteciye  muhtaç ülke

Gazeteciye muhtaç ülke

26 Aralık 2018 Çarşamba  |   Mentor

Bir profesyonel olarak, yani ekmeğini bilgi, tecrübe ve emeğini satarak kazanan biri olarak özelde spor muhabirliğinin genelde gazeteciliğin geldiği noktadan utanıyorum.

Profesyonelliğin bu kadar ucuzladığı bir meslek grubu olması bile bir ücretli çalışan biri için rahatsız edici olmalı çünkü bu örnekler olunca patronlar da her çalışanı para kazanmak için herşeyi yapacak, kolayca kiralanabilecek insanlar olarak görüyorlar, işte bu beni utandırıyor.

Hepsi bilgi ve tecrübeden yoksun o yüzden de herhangi bir kuruma katabilecekleri bir değer yok, iş böyle olunca ülkemizde çok rağbet gören holiganizme kucak açıyorlar. Bilgi ve birikim olmayınca muhabiri, gazetecisi, pardon amigosu oldukları takımın taraftarının hoşuna gidecek diğer takımları aşağılayacak saldırgan ve holigan söz ve tavırları gazete sayfalarına taşıyorlar, utanç verici.

Yetmiyor yetersiz oldukları için haber için onları besleyen bir kaynağa ihtiyaçları var, elbette bu kaynağın bunu karşılıksız yapması beklenemez.

Haber alma becerisi taşımayan bir muhabir olduğunuzda size kim haber veriyorsa onun verdiği kadarına razı oluyorsunuz, doğru yanlış sizi yönetiyor, kullanıyor, kendi çıkarları doğrultusunda manipüle ediyor, haber karşılığı onun kölesi oluyorsunuz. Böylelikle etrafınızdaki nefret halkası daha da büyüyor ve camia içi tartışmalarında tarafı oluyorsunuz, gazetecilik mesleği adına bir insan adına utanç verici bir durum.

Yetmiyor, yetenekleriniz kısıtlı ve kovulduğunuzda cıscıbıl ortada kalacağınızı bildiğiniz için mutlu etmeniz gereken bir patronunuz, amiriniz, yazı işleri müdürünüz falan var; öyle olunca da gazetecilik falan geriye kalan sadece memur, o kadar.

Türkiye'de kovulduğunda Guardian'da çalışacak kaç gazeteci var? Kovulduğunda açtığı internet sitesini her gün milyonlarca insanın "gerçeği öğrenmek için" tıklayacağı kaç gazetecimiz var? Kimseye bağlı olmadan yazdığı yazıları en çok parayı verenin yayınladığı kadar gazetelerin kaderinde etkili olabilecek "güvenilirliğe" sahip, serbest çalışan kaç gazetecimiz var? Sadece yazdığı kitaplar bile yaşamasına yetecek kaç gazeteci var? Ya da uzman olduğu konuda gazetecilik yapmasa bile danışmanlık yapıp ekmeğini çıkaracak kadar derin bilgisi olan kaç gazetecimiz var?

Çekinmeyin söyleyin, bir tane bile yok, eskiden vardı ama onlar artık bir medya olmadığı için ve kendileri de yukarıda saydığım özellikleri fazlasıyla taşıdıkları için başka işler yapıyorlar, kimseye muhtaç değiller ama ülke gazeteciye muhtaç.

Eski demişken, benim çocukluğumda gazetecilik saygın bir meslekti, ne diyecekler diye merak edilir, söyledikleri zaman da acaba doğru mu diye kuşku duyulmaz, çocuklar gazeteci olmak isterdi.

Ben size üzülmüyorum ama gerçek gazetecileri tanımış bir kuşağın mensubu olarak size gazeteci veya muhabir denmesi beni çok üzüyor.