Acının rengi

Acının rengi

25 Şubat 2020 Salı  |   Mentor

Kim ne derse desin veya söylesin gerçek asla değişmiyor: 2009 yılından bu yana Fenerbahçe bu ülkenin “Yahudisi”, “zencisi”, ne derseniz deyin. Fenerbahçe'ye karşı haksızlık, adaletsizlik, hakaret ve suç normalleşti, doğal kabul edilir oldu. 

Bunda bizim de yanlışlarımızı ve eksiklerimiz olabilir ama sonuç değişmiyor, Fenerbahçe 2009 yılından bu yana açık haksızlığa uğruyor. 

Siyasi iktidar bir şekilde Fenerbahçe'den nefret ediyor. Aziz Yıldırım muhalifti nefret ettiler, Aziz Yıldırım yandaş oldu yine nefret ettiler. Şimdi Ali Koç'tan nefret ediyorlar güya öyle ama bence daha çok Fenerbahçe'den nefret ediyorlar. Koç Holding'in iktidarla problemi olabilir ama benim yok, milyonlarca Fenerbahçeli’nin de yok. 

Burada defalarca AKP'nin yaptığı olumlu işleri yazdım, bir Fenerbahçeli olan Cumhurbaşkanımıza saygı gösterilmesi gerektiğini yazdım, saygısızlık edenlerin spora siyaset bulaştıranların Fenerbahçe'yi bu yönde kullanmak isteyenlerin karşısında oldum. Sonuç: İktidar beni Fenerbahçeli olduğum için sevmiyor. 

Ben Anadolu'da büyüdüm, annem yaşam boyu başını hiç açmadı, uzun süre Alzheimer ile mücadele etti. Beni, adımı hatırlamadığı zamanlarda bile namaz kıldı. Ben çocukken maç seyreder ve çok heyecanladığım için bana üzülür ve Fenerbahçe için dua ederdi, rahmetli oldu. Maç sonu Fenerbahçe'nin yenilmesini fırsata çeviren iki Cumhurbaşkanı danışmanı rahmetli annemin hatırasına saygısızlık etmedi mi? 

Yeter artık! Fenerbahçe'yi kapatır mısınız, bizi toplama kamplarına mı atarsınız ya da Anayasa değişikliği yapıp Fenerbahçeli olmayı suç mu sayarsınız bilmiyorum ama bu zulüm bitsin. 

Ben 10 yıldır ağzından salyalar saçan bir alkoliğin annemin aziz hatırasına saygısızlık etmesini  izliyorum. 

Bilmiyorum Fenerbahçe'yi neden sevmiyorsunuz ama Fenerbahçe Ali Koç değil, Fenerbahçe Koç Holding değil, Fenerbahçe Kadıköy değil, benim gibi, annem gibi milyonlarca masumun hakkı üzerinizde kalıyor. Yapmayın artık biz suç işlemedik, vergimizi ödedik, askerliğimizi yaptık; tek suçumuz Fenerbahçe'yi sevmek mi? 

Fenerbahçeli dostlar sakın üzülmesin öz eleştiri falan da yapmasınlar, biz ağzımızla kuş tutsak bizi şampiyon yapmazlar, yapmıyorlar. Seneye de yapmayacak, daha sonraki sene de yapmayacaklar, ondan sonraki senede yapmayacaklar. 

Nasıl oluyor anlamıyorum ama misyoner kültürü gözde olurken biz Anadolu’nun çocukları üvey evlat olduk. "Monşerler" baş köşede benim annemin aziz hatırası bir alkoliğin ayakları altında anlayamıyorum ama sonuç böyle. 

Biz ülkesine, devletine bağlı insanlarız, Fenerbahçe ve Fenerbahçeli için bundan büyük değer yoktur. O yüzden sokağa çıkacak halimiz yok, başkaları gibi devleti de tehdit edemeyiz. Varoluş amacımıza aykırı biz bu zulmü kabul edip Fenerbahçemize sahip çıkacağız. 

Şampiyonluk beklemeyeceğiz, kupa istemeyeceğiz, sadece onun gelecek günlere güçlü ve hazır olması için onu koruyacağız, şu anda tek yapabileceğimiz bu.